Michael's favoriete beklimmingen 

Côte de la Redoute

De visie van Michael Boogerd: ,,De Côte de la Redoute is de zwaarste van allemaal in Boogie’s Extreme. Als je in Remouchamps onder het tunneltje door bent, sla je rechtsaf en dan begint de Redoute. Als je het niet weet, zul je je daar afvragen of dat nu die heel steile klim is. Maar vergis je niet, want daar dien je op zijn minst nog twee of drie tanden op je pion over te houden, want zodra je naar links draait blijft hij behoorlijk steil, tien tot elf procent. Maar dan volgt een nóg veel steiler klipje, zeker rond twintig procent stijgingspercentage. Daar moet je je allerkleinste versnelling schakelen. Het betreft een heel korte strook van een meter of honderd. Daarna wordt het iets minder en krijg je even de gelegenheid om op adem te komen. Vervolgens komt weer een allerlaatste steil knikje van een procentje of achttien, negentien. Als je dat hebt gehad, raad ik aan om even groter te schakelen, zodat je voor het laatste steile stukje nog enkele tandjes achter de hand hebt om terug te schakelen. En dat laatste stuk is echt dodelijk.”

Profiel en informatie : hardfietsen.nl

Camerig

“De Camerig is toch eigenlijk mijn favoriete beklimming. De berg heeft “maar” een gemiddeld stijgingspercentage van 4.3 % maar daarnaast wel een lengte van 4300 meter, de langste in deze regio. Ik heb de Camerig tijdens mijn trainingsperiodes in Zuid-Limburg dan ook ontelbare malen beklommen. Het eerste deel van de beklimming begint met een stevig stukje klimmen. De weg slingert wat omhoog tot het restaurant halverwege, daarna splitst de beklimming zich in een zuid en west variant, de westvariant stuurt je dwars door het Vijlenerbos, een heerlijk swingende klim.”

Profiel en informatie : hardfietsen.nl

Loorberg

“De loorberg is een mooie klim door de flinke haarspeldbocht. Tijdens de Amstel Gold Race wordt de Loorberg meerdere malen beklommen. Als je de berg vergelijkt met enkele andere beklimmingen in de regio stelt de Loorberg qua steilheid weinig voor, het steilste stuk is in de bocht te vinden. Toch is het een mooie beklimming al is het omdat je je af en toe in Frankrijk waant door de betonnen relingen en het mooie uitzicht.

Profiel en informatie : hardfietsen.nl

Drielandenpunt

“Het Drielandenpunt is ook een klim van 3700 meter, een klim met een hoogteverschil van in totaal 144 meter. De klim heeft 3 steilere stukken van maximaal 9% verdeeld over de klim. De 1100 meter is echter alleen maar vals plat van 1 of 2 %. Het is in dit geval dus ook de afstand die de klim zo zwaar maakt.”

Profiel en informatie : hardfietsen.nl

Gulpenerberg

De visie van Michael Boogerd: ,,De Gulperberg is voor Nederlandse begrippen eigenlijk ook een wielermonument, vooral de kant die in Boogie’s Extreme beklommen wordt. In de aanloop heb je wat meer vaart. Je moet zorgen dat je op tijd terugschakelt en de ketting op het binnenblad hebt liggen, want hij start steil. En je moet ervoor zorgen dat je zeker nog enkele tandjes over hebt, want zodra je uit de bosjes in het open veld komt, wordt de Gulperberg echt steil en dat blijft doorgaan tot de top. Het is een klim waar je iets over moet houden voor het supersteile laatste stuk. Als je bovenop rechtsaf slaat, kun je even goed doortrappen voordat je naar beneden snelt.”

Profiel en informatie : hardfietsen.nl

Kruisberg

De visie van Michael Boogerd: ,,De Kruisberg ligt kort voor de Eyserbosweg. Een klim die steil begint en steil eindigt. Een nijdig ding, die je gewoon moet aanvallen. Dat kan ook, maar je kunt ook stilvallen als je niet goed zit. Die helling is net kort genoeg om volledig door te kunnen trekken. Er zit geen breekpunt in, is steil van onder tot boven. Als je het bruggetje passeert, krijg je meteen zeventien procent voor de wielen geschoven. Probleem is dat het bovenop de Kruisberg vlak blijft. Daar kun je je herpakken, maar je kunt er ook goed doorknallen.”

Profiel en informatie : hardfietsen.nl

Eyserbosweg

De visie van Michael Boogerd: ,,De Eyserbosweg is een ander verhaal. Het eerste rechte stuk, over een lengte van vierhonderd meter, gaat behoorlijk steil omhoog. Een procentje of tien ongeveer. Maar het is daar gewoon lastig. Op een gegeven moment heb je aan de linkerkant, voordat de klim naar rechts draait, een dode knotwilg of iets dergelijks staan. Precies op die plek, zo’n twintig kilometer voor de finish, ging ik altijd aan. Ik wachtte altijd als het ware op die boom. Daar begint in mijn ogen de Eyserbosweg pas echt. Daar moet je nog iets over hebben. De Eyserbos was een van mijn lievelingsklimmetjes, omdat hij wat langer is. Je kan hem aanvallen en van onder tot boven vol rijden, maar dat gebeurde in de Amstel Gold Race haast nooit. Je kunt er wel een selectie afdwingen, omdat je boven op het vlakke stuk goed door kunt trekken. Dat deed ik ook vaak.”

Profiel en informatie : hardfietsen.nl

Keutenberg

De visie van Michael Boogerd: ,,De Keutenberg is een verhaal apart. Je stormt er echt wel met hoge snelheid op af, maar je dient tijdig af te remmen voor dat vreselijk steile bochtje aan de voet van de klim. Om die bocht te overleven, moet je een van je lichtste versnellingen hebben staan. Vervolgens moet die een meter of vijftig vasthouden. Ik had dat eerste stuk van de Keut altijd 41-21 staan, de kleinste versnelling waarmee ik altijd zowel in de Amstel Gold Race als Luik-Bastenaken-Luik en in feite alle koersen reed. Na het eerste stuk schakelde ik gelijk naar de negentien. En waar je de Keutenberg ietsje minder steil ziet worden van twintig naar zeventien procent, schakelde ik in volle finale naar de zeventien.”

Profiel en informatie : hardfietsen.nl

Cauberg

De visie van Michael Boogerd: ,,De Cauberg is gewoon dé berg van Nederland. In alle grote wielerevenementen die ooit in ons land werden verreden, was de Cauberg opgenomen. En dat is zoals in de Amstel Gold Race nog steeds het geval. De Cauberg is een monument en heeft historie, iedereen in binnen- en buitenland kent die klim. Ik heb er altijd uitstekend op gepresteerd. Die moet je dus gewoon in het parcours hebben. Ik vind dan ook dat de eindstreep van Boogie’s Extreme op die bijzondere plek in Valkenburg dient te liggen. Het is een lastige klim, die vrij steil begint en na het bruggetje pas wat afvlakt. De Cauberg is gewoon een heel mooie klim. Het meest leuke van Boogie’s Extreme vind ik nog dat hij als laatste aan de beurt is. En dat hoort ook zo.”

Profiel en informatie : hardfietsen.nl